Afgelopen week voerde ik een gesprek met mijn jongens van 10 en 11 over school en werk. “Waarom gaan sommige mensen naar de universiteit en andere niet?”, “Verdien je veel als je architect bent?” of “Als ik een eigen bedrijf heb, moet ik dan hard werken?”.
Ik legde ze uit dat alle mensen van nature ergens goed in zijn: “de één is beter in het werken met zijn handen, de ander in werken met zijn hoofd”. En dat het heel fijn en belangrijk is als je werk kiest wat goed bij je past.
Mijn cliënten noem ik vaak de 80-20-regel. Voor een gezonde energiebalans, is 80% van je tijd besteden aan taken die je passen het uitgangspunt. Taken die je passen doen beroep op jouw kwaliteiten en sluiten aan bij je drijfveren en interesses. 20% “Ruis” hoort erbij is is acceptabel. Met deze verhouding besteedt je je energie op een gezonde manier en geeft werk voldoening.
Net als dat van mij. Dus toen mijn jongste zei: “Eigenlijk heb jij geen echt werk, mam, maar eerder een bijbaantje, want jij praat alleen maar met mensen.”, glimlachte ik. Gelijk heeft hij: mijn werk voelt niet als werk.
En dat gun ik iedereen. Fijne maandag!
